dinsdag 27 november 2012

Hoofd /lijf ding...

Dinsdagmorgen 10.00....
Hier zit ik dan.
Duizend dingen te doen zitten in mijn hoofd, een aantal neergepend op het lijstje want die moeten echt vandaag gedaan worden.
Maar het lijf is moe.....zo moe dat zelfs mijn armen al honderd kilo wegen.
Het is niets bijzonders hoor , het is gewoon uitbetaaldag van een heel druk weekend,met een fysiomaandag er achter.
Vrijdagavond een heerlijk sinterklaasavondje, zaterdag een bijkomdag en zondag een babyborrel met veel kletsen. Mensen die ik al heel lang niet gezien had. Kortom druk, wel supergezellig maar slopend.
Zondagavond afgesloten met een lekker hapje scampi in de look en chocomousse achteraan...hmmm heerlijk!
Terugrijdend naar huis....hadden we heerlijk lol in de auto.
Het is hier namelijk verplicht door de polder rijden omdat ze overal rotondes en rondwegen aan het maken zijn....en ik best een beetje nachtkippig ben,tel daarbij op dat ik weinig meer in de donker rij en de polderwegen niet op mn duimpje ken. Dus was stijn de tom tom voor als ik twijfelde of ik er al in of af moest.
En voor dat iedereen gaat roepen dat ik een gevaar op de weg ben whahaha er was niemand op de weg alleen wij moesten naar ons eiland santa cruz.
Onderweg ging meneer haas ook nog wat lastig doen waardoor ik afgeleid werd en nog net een bord met een streepje zag.....uuuh zei de tom tom.....ik wil niet vervelend doen hoor......bedankt tom tom ,ik was er al achter dat het een doodlopend straatje was hahah.
Nou ja veilig thuisgekomen , de vernevelsessie en dan ging het licht uit..
Normaal zou je dan maandag je rust pakken maar heey fysio dag is toch wel belangrijk he.
Dus maakte ik een deal met mezelf.
Ik DWONG mezelf naar de fysio te gaan, waar ik mezelf alleen de loopband mocht doen en geen krachttraining,Ik wel de ademhalingstherapiemarteling onderging en mezelf beloonde met een tourtje lidl, daar wilde ik naar toe .....want zelfs de muizen viel hier dood voor de koelkast. Kortom druk zat voor een rustig dagje en die schuiven we dus maar door naar vandaag.....
Vandaag een hele dag siesta dag.......ok en misschien nog een beetje orde in de chaos scheppen.

vrijdag 23 november 2012

Weekje vernevelen.

Inmiddels zijn we weeral een weekje verder....
Een weekje C .ayston...., het gepriegel met de eflow wat meer onder controle,net als de sopjes.
Maar wat een verschil..... en ja ik weet het, dat heb ik al eens vaker geroepen haha.
Wil gewoon altijd graag beter voelen /zijn dan dat ik daadwerkelijk ben.
Maar waar ik het gevoel had na mijn ziekenhuisopname dat alles eigenlijk net niet ging gaat het nu net wel.
Yeej dat geeft het verschil van alles doen maar continu op je tenen te lopen en dus alles behalve relaxed tot het doen en net iets over hebben.
Er is wel heel veel slijm maar het komt er nu ook uit en veel makkelijker en durf nu uit te spreken dat er nu al meer losgekomen is dan na 3 weken ab in t ziekenhuis.
Fysio A benoemde het ook, zag er veel beter uit(kleur), mijn houding was relaxter en had veel meer longvolume met ademhalingsoefeningen. Zij dacht zelf dat ik dan toch weeral tegen een nieuwe infectie zat, terwijl ik het gewoon benoem als longen die ineens zonder die extra ab keihard moeten werken.
Saturatie in rust geeft een verschil van 3%.
Kortom miss helpt c.ayston mij gewoon de winter door.
En dat is nodig want er heerst hier van alles tot en met kinkhoest toe......
Voor de rest heb ik het redelijk druk, met bezoek ,op bezoek , mn kaartjes en heb me zelfs nog nuttig kunnen maken voor iemand anders en vanavond staat er weer iets leuks op het programma.....kortom doe hier nog steeds erg mijn best om  de goede zin de bewaren..
Oooh en die langverwachte transplantatie,die lijst waar nog maar een persoon voor mij staat.......
Ik ga er maar niet meer van uit dat het nog 2012 word en zoja dan is het een meevaller...

zaterdag 17 november 2012

Het roer om?

Na mijn blog van maandag bedacht ik me dat het anders moet....het moet!
Ik wil zeker niet net als vorig jaar de feestdagen tegemoet zien met een mineur stemming.

Een van de redenen van mijn mineurstemming van maandag was dat ik voel in grotere groepen dat ik niet alles meer kan volgen , voor mijn gevoel niet alles meer weet, het te druk is om echte belangrijke vragen te stellen en het reete vermoeiend is ..en ik me dus daardoor een een slechte vriendin voel.
Je zou van minder in mineur geraken ,kweet t.
Maar ik weet ook dat niemand mij dit kwalijk neemt dat ik er niet zo kan zijn als ik wil, alleen ik neem dat mezelf kwalijk.....
Dus dit alles bedacht ik me de dinsdag, waar ik genoot van een dagje helemaal niets...alles mag niets moet.
Dit had ik natuurlijk met vriendin W ook alles besproken ,dat ik het zo erg vond dat je zo afgestompt werd...waarna zij moest bekennen dat het ook wel zo was, hard lachen, veel lachen , huilen ,boos en gefrustreerd zijn zijn emoties die energie vreten en dat heb je niet over. Je bent aan het overleven dus ook je hersens doseren, belangrijke dingen doe je , minder belangrijke vergeet je en sla je niet op.
Dinsdag was ook de dag dat een oud collegaatje belde en wij heerlijk oude werkkoeien uit de sloot haalde haha een betere gedachtengang verzetter kon ik me niet wensen haha.
Woensdag met het heerlijke weer belde ik naar mn mams dat ik naar daar ging ,in plaats van dat zij hier kwamen, ik combineerde dat met een rondje slager,genoot tevens van de zonnestralen en het brak zo heerlijk de week.
Donderdagmorgen kreeg ik onverwachts bezoek van vriendin S met de kleine en haar vader, oooh dat kleine spruitje van 2 maanden op schoot.....heerlijk
Oh en donderdag was ook de start met de eflow en de C.ayston.
Na wat gehannes met het poppentuigspul van de eflow vernevelde ik mn eerste sessie.En na een uur vlogen de proppen al rond mn oren.. huh....ja huh zo vlug al!
Normaal vernevel ik en dan heb ik rond de middag mijn eerste sputum moment. ik klonk ook spontaan weer wat heser  uhuh ook nog niet helemaal weg Kim holland...En tufte de hele dag verder.
Dat maakte wel dat ik ook wat hangerig was en vrijdag nog maar een keer.Dus het doet wel wat.
Ik heb ook ineens weer continu honger(lijf werkt harder denk ik),naja word vervolgd.
Gisteren moesten we wederom eva dag even overslaan omdat zij nog steeds erg verkouden is(baal baal baal)
En toen was het weeral zaterdag ,vandaag dus....
De dag dat ik te laat wakker was...(half tien),ik in mijn medicijnronde mijn insulinepen gereed zag liggen met 10.Ik daardoor ontdekte dat ik gisteravond dus niet gespoten had(tsjong jonge).
Misschien dat ik juist daarom wel heel lekker geslapen had(moe zijn).
Mijn I neb weer eens in staking ging(zwarte dopje zat vast).
Nog steeds geen koffie op had en hondje het ook duidelijk niet eens was met de regel, hondjes buiten tijdens de vernevelsessie, en dus luid protesterend op mijn koffieloze zenuwen zat te werken.
Nu na de tweede ronde  koffie is de rust terug en blogje geschreven..

maandag 12 november 2012

wonder fysio?

Voor mij wel....
Over vanmorgen laat ik me maar niet uit.....het gevoel dat daarbij hoort spreek ik niet uit!
De geplande fysio was bijna afgebeld.
Maar als er een iemand wat aan mijn hoofdpijn kan veranderen is het fysio A wel.
Dus at ik braaf,ruste even...ging met frisse tegenzin naar de fysio.
Ik deed mijn jas en mijn schoenen uit, zuchtte eens diep(ok zo diep mogelijk dan), draaide de o2 een litertje hoger en vroeg mezelf niet af of het me zou lukken 10 min op 4.5,maar stelde hem in.
Knop aan , knop om in mn hoofd en bikkelen hard, lang en gaan.......was blij dat ik alleen was,niemand kon er wat van zeggen en terugpraten ging ook niet meer lukken hihi.
Maar ik heb t gewoon gedaan, liep te hijgen als een paard.....maar t voelt zo heerlijk alle frustratie er uit, je ongenoegen die je niet wil delen..... gewoon omdat het zonde is om er te lang bij stil te staan en het me geen drol verder brengt.
Positief blijven en geen hangende schouder !
Het ochtendgevoel verdween , fysio A bracht de ademhalingsspieren tot rust....er vloeide een klein traantje maar zie alles nu weer terug in perspectief haha
Nu proberen vasthouden dat positief gevoel......

vrijdag 9 november 2012

De post...

Ik schrijf het maar zo want door alle naamsveranderingen zou het zomaar kunnen dat ik achter loop en het inmiddels alweer verandert is..
Afgelopen week stond op teletekst dat de post niet meer op tijd kan leveren en dus nu al waarschuwt voor de komende kerstperiode....
Een gewaarschuwd mens telt voor 2......
Ooh en werd er vroeger niet verteld dat hij altijd 2 x belt de postbode, mn engels is niet foutloos dus is het de nederlandse vertaling van....
Nou die vlieger gaat ook niet meer op.
Toen afgelopen week mijn medisch pakketje werd afgeleverd, zaten er 2 postdames te lachen in het busje.
Toen ik de deur open deed kwam er een vriendelijk zat je te werken..... lekker he thuis werken..
Nou niet echt, maar als je hier nog een komt zou je dan 2 tellen langer willen wachten want als ik van boven kom. Ja maar ja wij mogen maar 2 minuten wachten en moeten dan doorrijden. Tsja ik zit wel aan het zuurstof en als ik dan van boven moet komen...... Oooh maar dat is goed dat je dat zegt, daar ga ik rekening mee houden want dat doen de grote bazen niet rekening houden met naja aardse zaken dus.
 Goed dat uit de wereld geholpen.

De post is tegenwoordig een stuk belangrijker als vroeger, mijn recentere opnames en daar doorheen gesleept worden door de lieve kaartjespost is daar een reden van.
Met schaamrood op mijn kaken moet ik toegeven dat ik daar zelf slecht in bed.
Ik ben het altijd van plan.... maar dan zijn mensen aan het thuiskuren en dan vraag je niet zomaar een adres of wel...
Of het plan is er en dan zijn mensen weeral thuis.... dan heb je dus datzelfde probleem
Of je legt je kaartjes gereed, begint te schrijven ..en dan word kaartje 2 gejat en opgepeuzeld door een ondeugend hondje.....
Als je ooit al zover was dat je schreef en met postzegel gereed had liggen dan kom je met een logistiek probleem....
De maandag ben je op route en dan vergeet je ze, de woensdag vergat je mamaengel ze te posten, de donderdag vroeg je het aan je partner en die zegt doodleuk doe dat morgen even zelf dan haal je een frisse neus.......aargh
Dus belanden ze uiteindelijk de vrijdag in de brievenbus omdat die op de ophaal route van eva ligt.
Wanneer ze dan dus aankomen das de vraag.....die van net over het water die was er de dinsdag....maar die uit Rotterdam en verder.....
Die brievenbus....de enige rode in het dorp met maar een gleuf waarin je dus niets moet sorteren die staat misschien 600 meter verder en ja dat kan ik wel lopen....maar ik hou niet van kou,met veel wind slaat de wind in mn zuurstof en ik moet dus daar speciaal een tankje voor vullen.....hoeveel drempels heb je nodig om iemand buiten te krijgen...
Hmmm ja ik voel hem al komen, ik zal moeten moderniseren...aan de g.reets of zo.
Maar laat ik nu net 2 setjes van mooie prinsessenkindjes gekocht hebben....hoe komen die dan op.


Oja en wie zich hier afvraagt wat er gebeurt is met mn haakjes en vraagtekens...
mijn vraagteken ziet er zo = uit........ en mijn haakjes '  zo......
Nou tot zover weer mijn onzinblogje .......alles om de reis tot aan transplantatie te overbruggen haha

maandag 5 november 2012

hoe gaat het met je?

Dat is de vraag en dat blijft ook de vraag....
Er is geen klinklaar antwoord op....
Waar ik vroeger altijd goed zei is het tegenwoordig toch meer het van het gaat wel.
En ja ....het gaat ook wel.
Alleen nooit zo als ik het zelf wil en of gehoopt had na een kuur.
Het stuiteren in het ziekenhuisbed hield ik thuis precies 3dagen vol en nu na 14 dagen kan ik best wel mooi zeggen dat er totaal geen verandering meer waar te nemen is.
Thuis doe ik alles,maar ik heb er mijn handen vol aan....en de buitenhuisactiviteiten zijn welgeteld 2 x de deur uit op de week. De maandag fysio en de vrijdag om Eva. Er zijn al 2 verjaardagen gepasseerd en een doop. Enerzijds heb ik er de puf niet voor en echt iedereen is momenteel ziek en ik kan er niets maar dan ook niets bij gebruiken.
Gisteren zijn we wel even op bezoek bij mn vriendin geweest en daarna even een hapje wezen eten en ik kwam mooi belabberd thuis.....na de nodige pufjes ,sprays ,zoutspoelingen en even zitten trok ik wel weer bij hoor maar ja.De bovenste luchtwegen zitten vlug vol met taai droog vastzittend slijm wat een rotsmaak geeft en ja ook een beetje ruikt en dat vind ik zoo rot.
Dus extra spoelen met zout water om het vrij te krijgen en veel water maar drinken zodat ik niet droog val haha.
Maar heey
Tis draagbaar....hard werken maar draagbaar.
Nog 14 dagen en ik kan beginnen met de nieuwe vernevelingen en ik heb daar goede verwachtingen van.
Enne als het nu eens wat droger mooier weer wil worden dan voel ik me vast ook blijer.....

vrijdag 2 november 2012

Oepsie....

Het krijgen van veel bezoek door hulpengeltjes, vrienden ,vriendinnen een zuurstof slang en een hond die graagt komt kijken wie er is en dan het liefst oversteekt naar zijn vriend en gabber Joost....

Het ontbreken van een bel omdat die vorige week continu afging door regenwater maakt dat als er bezoek komt waarvan ik weet en er geklopt word, ik de deur op een kier zet en terugloop waarna het bezoek verder loopt.....
Dus gisteren was ik het eten aan het voorbereiden hoorde ik iemand kloppen, riep ik kom al en zette de deur op een kier....
Hond en ik zaten braaf te wachten .....en te wachten ....pol ging al eens gaan snuffelen...
he ze zijn wat vergeten zeker...... en toen ging de deur weer dicht.
??????????
Dus belde ik naar de mama van Joost/overbuuf/vriendin......met de vraag wie stond er aan mijn deur?
Oooh een man...... een man? Welke man??
Whahaha lachstuip naja hij was wel heel vriendelijk deed de deur spontaan weer dicht en het was duidelijk niet mn mams en W die ik verwachtte.....Oeps  wijze les voor brave goedgelovige Jo!
De volgende keer toch maar eerst even kijken haha
Oh en inmiddels weet ik wel  wie het was.... Het was de ambtenaar van de hondenbelasting.
En die komt niet eens verder haha wat een held!