puppylove.........

hier ons kleine baby.................

soms heel lief...

ook ondeugend...

slijmerig...

waakzaam....

naja zeg nou zelf......

Even vlug een update....

Ik heb het hier namelijk een soort van druk aan mn kraam.....
Met voor mezelf zorgen, en poll vraagt zn aandacht, lola ook en vriendje lief ook nog.....

Ja want Stijn is ook thuis van donderdag.....
Nee niet voor de pup of voor t vrouwtje maar als patient!!
Hij heeft een ongelukje gehad op zn werk en zn elleboog gebroken.....
Het kleinste botje in zn elleboog en nu is t even afwachten of het geneest van zichzelf en anders moet hij volgende week nog geopereerd worden...... dus ja het is natuurlijk wel fijn dat we nu poll even samen kunnen trainen en aan ons samen kan laten wennen en vrouwtje komt nu zeker aan dr rustuurtjes, maar poll is ook wel een voorbeeldig kind hoor.
Hij heeft tot nu toe 1 plasongelukje in huis gehad en het grootste probleem tot nu toe is eigenlijk dat hij niet alleen wil zijn dus dat kunnen we nu geleidelijk aan trainen.
Nu is hij heel flink alleen buiten met zn botje, smiddags mag hij leren slapen in de bench alleen,(i v m vrouwtje dr rustuurtje of fysio uurtje)want ondanks het feit dat Stijn nu thuis is moeten we dat wel nu leren....
En het is echt een alle mansvriendje .
Maandag nog even naar de dierenarts en dan binnenkort op puppycursus.....
Ooh en met mij gaat t eigenlijk nog steeds goed(afkloppen)

Gezinsuitbreiding...................

Ja je leest t goed........
Er is gezinsuitbreiding!
Na lang wikken en wegen.....
denken,twijfelen vooral iv m transplantatie in de toekomst........
maar ja ben dan nu toch vooral veel thuis voor de opvoeding. tenminste proberen op te voeden .......
Ik voel me weer terug in de tijd geworpen toen ik voor eva zorgde...... nee zeggen ,corrigeren  en vooral veel knuffelen en poetsen...... t hoort erbij en doe t met plezier........

Dus hebben wij sinds eergisteren onze labradorpup van 9 weken en hij heet Poll!!!!
Kleur zwart en favoriete speeltje op t moment vrouwtje zuurstofslang dus........dat moeten we nog even afleren....
Foto s volgen nog en moeder en kind proberen te rusten tussen 13.00en 15.00.

test test

Hallo alle lieve volgers van Jolanda!

Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben Lobke de vriendin (en buurvrouw) van Jolanda. Ik heb de eer gekregen om jullie straks op de hoogte te houden van alle gebeurtenissen als Jolanda haar zo ontzettend verdiende longen krijgt! Jolanda en ik worden kreupel en mank genoemd en ik denk dat dit wel terecht is ;)

Het leek me echter wel handig dat ik dan ff test of dit wel lukt....

Daarnaast wil ik even kwijt dat ik daarnet een geweldig telefoontje kreeg van Jolanda waarin ze vertelde dat haar zuurstofslang nu toch echt in de weg zat.... Hij hing n.l. in de wc whahaha. Tja tzijn echt letterlijk en figuurlijk stront slangen ;)

Tot blogs!

Fysio dag

Vandaag heb ik voor t eerst sinds mn thuiskomst, dus dat is ongeveer 6 weken wezen sporten bij de fysio.

Ik ben meegereden met mn vriendin want die moest ook naar de fysio en dan kon ik mooi starten met wat spierkrachtoefeningen.
mijn vaste fysio is op vakantie en met de belofte dat ik het niet zou overzetten mocht ik van haar starten....
niet teveel kiloos, geen cardio.........goed luisteren naar de saturatiemeter....

Wie mij al een beetje kent weet vast wat er gaat komen .. oeps....
Ja ik heb geluisterd, ik ben meegereden om krachten te sparen ,thanxs lobke!
Ik heb geen loopband gedaan maar om nu met koude spieren aan krachttraining te beginnen, dat is vast ook niet goed.
Dus 5 min gefietst op 25 watt, laagste sat met 3 liter zat op 92/93,
daarna legpress 4x25 series van 30kg,
een oefening om de torso te rekken, 3x15met 10kg en dan nog twee andere beenspier oefeningen met elk 3series van 10met 15 kg....
Saturatie bleef netjes dus vind ik niet dat ik teveel gedaan heb  en ben ik zelf erg blij dat dit er nog in zit dus aan spierkracht gelukkig nog niet teveel ingeleverd...

Daarna nog even door de a.h geweest om de boodschapjes, whaahaa dat was zodoende nog zwaarder dan de fysio fitness of was het misschien de combinatie van de twee?
naja nu lekker met een koffie op de bank.... heerlijk!!!
Ik mag van mezelf weer even trots op mezelf zijn.......

Ziehier.....

T resultaat

Van een wintertje breien en sinds vorige week een aanval van punnikwoede .......
De meisjes krijgen zondag hun cadeau........ Dame 1 is jarig en dame 2 in december maar omdat ik niet weet hoe of wat krijgen ze allebei hun sjawl al zodat als de winter begint ze er volop plezier van kunnen hebben....

Nu maar hopen dat ze hem mooi vinden...

herfst bleusssssssssssss

Ik kijk naar buiten en het is grijs en grauw.....
Lola heeft er eerste buitenervaringen als poes opgedaan en staat nu aan een open achterdeur,
een windvlaag in dr snoetje en ze kijkt me aan... brrr vrouwtje daar ga ik niet in, ik drink wel water van de deur af(regenwater)

Het is een uitgelezen dag om maar weer eens 7 puntscurve te prikken en oja om die paar laatste verhuisdozen eens te rangschikken en een plaatsje te geven.
Vanmiddag nog even verder met mn bloemetjes punniken, zodat ik zondag de sjawls cadeau kan geven aan de meisjes....

En voor de rest een rustige dag genieten van mn wonderbaarlijke herstellende saturatie.......
In actie 94%, in rust  98/99% wel met twee liter maar eindelijk eens rust in de longen, nog steeds onderhoudsab loos en c.ipro loos en dat al 6 weken........
Ik ben stilletjes heel erg blij en geniet van deze rustige fase........

cf sensor.............

Herkennen jullie dat ook, je tweede voelspriet voor mede cf-ers.
Dat je ze herkent in de volle ruimtes, door hun gekuch of soms gewoon door praten maar dan met een bepaalde heesheid?
Of soms ook voor verhalen in boeken en tijdschriften?

Zo kreeg ik vorige week van een vriendin een hele stapel tijdschriften die ze altijd voor me bewaard en waar ik altijd erg blij mee ben, de viva,flair, vriendin word hier ook graag gelezen.
Zo kreeg ik een Esta en daar stond in... Als ik haar hoor hoesten word ik bang....
Dus vlug opengeslagen en ja hoor de twin sisters, wat een mooi verhaal met mooie foto s!

Midden in het verhaal gingen mn gedachten terug naar vroeger....
Over hoe wij daar als zusjes mee omgingen....
En daarin moet ik ook eerlijk bekennen dat wij ook nooit geen tien woorden spendeerden aan hoe wij ons voelden in een bepaalde situatie, het was zo en je dealde ermee, maar je wist als geen ander hoe iets voelde en dat hoefde je dan aan elkaar niet meer uit te leggen.
Tot op de dag van vandaag weet ik nog niet hoe haar longfunctie net voor de zwangerschap was.
Soms wil ik dat weten en heb je andere vragen als toen , toen het speelde.
Deels komt dat door de leeftijd. En vaak ben ik ook blij dat ik het eigenlijk niet weet, zodat ik nu nooit mijn situatie kan vergelijken met haar, terwijl ik dat uiteindelijk toch niet kan omdat ik natuurlijk niet zwanger ben.

Zo ben ik ook nog maar kort geleden te weten gekomen dat mijn zusje helemaal nooit het traject transplantatie had willen volgen. Dat is toendertijd nooit ter sprake gekomen en nu ik dat hoorde was ik eigenlijk erg verbaasd. Vooral omdat ik altijd erg stellig ben geweest in het wel instappen in het traject.....
Ook een argument van mij daarin is nog altijd geweest dat mijn zusje daar nooit eens kans voor heeft gehad en  ik die zeker zou pakken als ik daar een kans voor krijg......

Zomaar een mooi verhaal tussen twee zusjes brengt hier dus een vleugje sentimentele ,emotionel mixed feelings naar boven............ maar ik koester ze met hart en ziel....
en als ik kon dan had ik nog duizend dingen om te bespreken en te vragen.