Einde kuur....

Het zit er op , hij zit er in.
En hoe voel ik me?
Nou eigenlijk wel goed, beetje moe. Maar t is hier ook vanouds weer druk geweest.
Elke dag wel iets of iemand, Stijn weinig thuis geweest door zn werk.
Dus is het hier van smorgens tot s avonds bezig blijven, tussendoor wel mn rustmomenten pakken en van de zon genieten, spelen met de hond. Maar om 20.00 moet vor mij het einde van de dag in zicht zijn anders trek ik t niet meer, dus dat is in bad en op de bank ploffen....
Het enigste wat eigenlijk niet weg is is de plek op de long waarvoor ik de kuur gestart ben.
Het is wel anders dan anders........Er is gekraak en geknetter vanbinnen voornamelijk als ik erg moe word, maar er is ook pijn en stramheid van buiten.....en dat ken ik niet. Bij een p.leuritis is tegendruk fijn en nu als ik in mn bed op mn zij lig voel dat heel stijf en stram en supergevoelig... Dus nu vermoed ik zelf dat er ook wel spieren enof een rib een tik gehad heeft tijdens die hoest/lachbui begin van mn kuur.
Maar het is draagbaar, ik neem er niets voor dus hobbelen we lekker verder.

Gisteren kreeg ik te horen dat mijn oma overleden is.
Ze is 92 geworden..... Ik zeg mooie leeftijd, ik denk niet dat ik het haar na doe.
Mijn Oma was een markante vrouw,de moeder van mijn vader. Dus die lijn is voor mij nu helemaal weg.
Gelukkig heb ik een hele lieve oom, die een stukje papa rol heeft overgenomen en hele lieve nichtjes.
Mijn oma was geen oma waar je koekjes ging gaan bakken, maar een waar je je bord brinta moest leegeten tot spugens toe.....(cf of niet haha)
Als ik bij haar kwam trok ze de kast open en zei ze moet je eens kijken hoeveel medicijnen ik slik.....
Ik kan wel een boek over haar schrijven......
Dinsdag word ze begraven....