Na mijn vorige blog moets ik mezelf eens even goed bij elkaar rapen...
Ik was behoorlijk van slag en moest het een plaatsje geven en hoewel dat nooit went ... nooit, moest ik het tevens ook een plaatsje zien te geven om er mee om te gaan.
Het voelde tevens wel wat eenzaam en dat omdat het voor mij dichtbij kwam en dus ook voor mn naasten.Na mijn kaart voor alie heb ik mij begraven in een to do of een to make list....
Knop moest om , de muur weer wat terug hoger en dat alles omdat je zelf verder moet....
Zeker niet leuk maar wel nodig...
Op zo n moment ben ik heel blij met mn hobby...
Want heb ik het niet druk dan maak ik wel dat ik het druk heb...en hoe knap is dat ? Terwijl je wachtende bent gewoon het gevoel hebben dat je nog reuze veel moet /wilt doen... het mentale gedeelte heeft een drive en tussen de medicijnenrondes, voeding , rust en sociale happeningen in ons leven maakt het dat ik mij nooit verveel. Als ik maar in balans blijf.
En dat in balans blijven dat is ook een kunst op zich.Want na dat lijstje kwam er ook nog een hele drukke week... Met een verjaardag op zondag, fysio op maandag, dindag op koffieklets bij een vriendin en smiddags nog koffiedrinkers bij me thuis....woensdag werd het canvasjesdag en donderdagmiddag ging ik mijn moeder ergenst naar toe brengen.
Dus wij hup hup de auto in, 20 km rijden, mama afgezet tevens om de koffie bij mn oma, weer om mama nog wat winkels af en om 17.oo weer thuis.. koken en avond.
Vrijdag zou bijkomdag worden maar ja .. er gebeuren hier ook wel eens wat dingen naast de planning..zaterdag stond dan ook in teken van rust en gelukkig had ik knallende koppijn en dus werd het echt rustig aan...want zondag hadden we weer een feestje..
Menigeen zal hier lezen en denken tsja thats life.... maar echt voor mij is het soms topsport. Het hebben van een planning maakt dat je het volhoudt maar ook dat je overal over denkt en moet denken.
Na het koken en opruimen s avonds is het medicijn ronde, daarna douche of bad, sorteer ik nog een was en ruim er nog een op. S avonds sorteren maakt dat ik het smorgens maar net meer in de wasmachine moet steken want zonder ochtendmedicatie zal me dat niet lukken. En continu de trap op en af..... (waar is de tijd dat ik daar nooit over moest nadenken???) Ok ik kan dat wel alleen dan denk ik niet dat ik het nog red tot savonds haha.... verdeel en plan dat is mijn motto...en blijf zennnn..
Wat heb ik toch een bewondering voor je.
BeantwoordenVerwijderenMet je grote optimisme ( hoe moeilijk soms ook ) redt je het een heel end.
En je hobby geeft je ook zoveel voldoening.
Tuurlijk valt het niet allemaal mee, je heb een zwaar leven met regeltjes.
Hopelijk wordt het eindelijk jouw jaar, zodat je ook eens dingen kan doen zonder beperkingen.
Ik heb heel veel respect voor jou, liefs en een dikke knuffel van je facebookvriendinnetje Tilly