Update Emc in woord en beeld

Gisteren was het weer zover... we gingen voor de update las-score en gesprek tranaplantatie arts.

Smorgens om half acht ging de wekker en ik merkte dat dit gezicht voor deze dag het beste bij me paste... ik vond het te vroeg, had geen zin en zo zag je de wallen en rimpels het minst.
Ik merkte wel dat ik meerdere fotoos moest nemen en ook gelijk dat ik dan een beetje in tijdnood kwam en dus in plaats van alles op het gemak kunnen doen... koffie ,ontbijt en vernevel sessie gooide we alles gelijk op tafel.

De overlevingstas gevuld en de gote tank mee om de dag te kunnen volhouden... mijn uberslimme hond voelde al nattigheid bij het zien van dit alles en ging alvast op zn mat in zijn bed liggen.
Om kwart voor negen stopte de taxibabe en omdat ik ook vergat om extra fotoos te maken heb ik daar geen foto van..
Met een steen in mn maag van de stress en slapeloze nacht vanwege de oproep van suus kwam het emc in zicht.Met wat drukte in de parking maar nog net op tijd om wat te eten en drinken.

Bijna te laat en ondanks de worsteling met de steen moest ik ook voorruit denken en vreesde dat er tussen afspraak arts en longfunctie en looptest geen tijd meer was om nog wat te eten.

Voor de afspraak met de transplantatie arts wilde ze als vanouds nog wat bloed... een uit de arm en 2 rietjes uit de vinger voor de bloedgas te controleren.

 

 

Deze was zo gepiept maar de vingerprik /rietjes ...had wat voeten in de aarde... mijn conclussie is geef mij maar het oude systeem want dat vond ik toch minder pijnlijk nu heb ik weer 2 blauwe gemolken vingers.
Aangekomen bij de arts kon ik mijn steen in mijn maag bespreken.. ik heb namelijk al geruime tijd last van mn onderbeen en ondanks dat ik naar de huisarts ben geweest en de fysio het heeft over een sportblessure vanwege het verkeerd zetten van mijn voet tijdens het toch inmiddels vele zitten... vertoonde ik toch wat hypochonder gedrag...Ik droomde over kanker ..einde transplantatie enzovoorts en de schrik sloeg met vlagen rond mijn hart.
De geruststelling volgde... vetbult maar geen onrust of iets te zien. ok dus nu kan ik het loslaten als het dan ook weer spontaan wil verdwijnen.
En zoals mijn vooruitziende blik al voorspelde werd het een kleine sprint(grapje ) richting de longfunctie

Waarna ik de eerste dans mocht doen met mijn haat/liefde partner..
Haat vanwege mijn frustratie omtrent mijn dalende longfunctie en liefde vanwege de stabiliteit van de laatste tijd... tot de dood ons scheid.

Het beklemmende gevoel het mij telkens geeft met dat achterlijk groot mondstuk ..zuurstof uit de neus en klem op de neus maakt dat ik elke oefening max 2 x doe.... en lul me  standaard vanonder de regel dat ze drie dezelfde geblazen waardes moeten hebben... ja doei!!
Dat ik hier ben betekent ook dat ik hier de looptest mag lopen... er gelden hier andere regels als dat je met de fysio loopt. Bij de fysio heb je de saturatiemeter in de hand en hier krijg je hem met een vernuftig systeem op je hoofd.

Ik zeg charming....
Daarna tank op de rug en lopen maar.....

concentreren en lopen ... blik op oneindig... halverwege...
Daarna was ik moe

En dat moet je dan een cijfer gaan geven ... tsonge jonge dat vind ik zo moeilijk
Nog een laatste bloeddrukmeting en nog een omdat de onderdruk wat aan de hoge kant was.

gelukkig was het feestgebeuren toen klaar en mochten we eindelijk wat gaan eten en drinken.

We hadden het verdient... de rest is voor  de dokters
tijdens de rit naar huis kreeg ik mijn update al te horen en snoepte er potjandorie 2 tiende bij.
Hatsikidee ik had toch echt het gevoel dat ik het een stuk lastiger had dan de vorige keer.