Geeft rust... of toch niet??
Sinds een half jr of zo heb ik eindelijk eens aanvaard dat er af en toe eens een mams of schoonmams komt helpen met de grotere klussen(badkamer, ramen, dweilen en boven stofzuigen) De rest probeer ik zelf bij te houden. Dit gaat over het algemeen goed, mijn mams komt bijna elke woensdag en doet dan trouw t sanitair en soms komt schoonmams en die doet dan wat extraas........ maar die is altijd zo hyper!!
Trekt dan alles van zn plek en weet dan niet meer hoe het stond, dan zet je dat zelf maar op zn plek hoor(uuh als ik daar puf voor had kon ik t ook wel zelf poetsen). Heel vaak gaat dat goed.. behalve vanmorgen..
Oke ik moest bloed laten prikken en even naar de gemeente, had al een lijstje gemaakt want ze waren met zn tweetjes(control control) en ging toen weg.....
En toen ik thuis kwam(doodop moest megaver lopen bij de gemeente omdat ze aan het verbouwen waren en ze geen speciale parking voor gehandicapte meer hadden) dan wil ik dus in mn zetel kunnen ploffen om op adem te kunnen komen..
Geen een kussen meer op zn plek, banken van zn plaats geweest en niet goed terug gezet, vaas gesneuveld, mn strijk gedaan (ik ondankbaar kind kan dat zelf en wil dat dan ook zelf doen) gordijnen niet goed...
Kijk dan ontplof ik lichtelijk, dan geef ik een rotduw tegen die loodzware 3zitsbank,verzet mn tafeltjes en loop te mopperen.... en begin ook gelijk sorry te zeggen tegen mn schoonmams want ik waardeer t wel maar kan dr echt niet tegen dat er niets op zn plaats meer staat(Ik ben dan in staat om het terug zelf te doen)
We hebben wel zo n band met elkaar dat ik dat gewoon kan zeggen en ze weet ook dat dat moeilijk voor me is om dingen uit handen te geven ....
Kijk en eigenlijk is daar gewoon de cf de schuld van, jaren word je met cijfertjes waardes en meetlatten bestookt dus word je in alles een controlfreak. Voel ik me goed dan kan ik alles zelf ,voel ik me wat minder kan ik het niet loslaten dat het op mijn manier gebeurt en wss als je doodziek bent intereseert t je niet meer hoe als het maar gedaan is!
En echt begrijp me hierin niet verkeerd ik waardeer t echt wel maar ik vind het gewoon zo moeilijk...
Inmiddels is het bloeden hier gestopt, en wijst de weegschaal daadwerkelijk 55 aan....
Hmmm, word weer exta eten, extra eetmomenten en spieren proberen te kweken ,tussendoor extra sputummomenten en extra rust...de A.S.A.T. en A.L.A.T waardes afwachten en stug doorgaan met hard werken aan jezelf en het huishouden
Heel lief dat je mama en schoonmama je zo goed helpen, maar ik kan me je gevoel zo goed voorstellen, de controle willen houden, en ze moeten het gewoon op jouw manier doen ;-) Ene kant ben je ze dankbaar, andere kant misschien ook een soort boos omdat je het gewoon zelf wilt doen!
BeantwoordenVerwijderenHoi Jootje,
BeantwoordenVerwijderenLief hoor die hulp, maar inderdaad niet makkelijk om het 'los te laten'. Had ik ook hoor.
Puf je vanmiddag ff uit op de 3zits bank met een rust gevend kopje thee en een snorrend poes naast je. Heb je verdiend hoor.
Lief idd de hulp maar ik begrijp je frustratie als alles staat zoals het niet moet staan...:) Fijn dat je het wel gewoon kan zeggen!! Maar ehm nou ben ik eig wel benieuwd naar de wederhelft:) Nou je het over je schoonmams hebt. Of wil ie niet genoemnd/getoond worden in dit blog? Of heb ik t gewoon gemist:)
BeantwoordenVerwijderenxxx Tamara