Zooo na mijn blogje van vorige week ben ik in de slaapstand geschoten...
hele nachten en s middags vrolijk nog 2 uur erbij en ik heb er aan toegegeven met de gedachte dat mn lichaam het gewoon nodig had ....
Zoals jullie weten is overgeven aan... niet mn sterkste kant en ach ja dan maar eens iets minder sterk..
Vrijdag na de middagslaap en de verjaardag van mn mams kreeg ik het droevige bericht dat de broer van mn goede vriendin zelfmoord had gepleegd en ik moet zeggen dat dat me ontzettend heeft geraakt...
Pappa van 2 jongens, depressief na relatieproblemen en echt op tijd van 3 mnden pfff weg.....
En dat is zo tegenstrijdig met het leven dat wij elke dag leven en ik zou anders boos zijn als iemand zo n beslissing maakt maar nu het zo dichtbij is besef ik des te meer dat je dan ook erg ziek moet zijn, anders maar zeker ook ziek, dat je nergenst meer een lichtpuntje kan vinden.... zelfs niet in je kindjes...
Ik probeer er te zijn voor mn vriendin alleen daar wordt erg veel gerookt thuis en dat trekken mijn longen echt niet dus is het telefonisch...en laat ik me dan op zo n moment ook weer boos voelen worden omdat ik weer een beslissing moet maken met mn lichaam en niet met mn gevoel, gelukkig snapt zij dat volledig en zegt ook dat zij mobieler dan ik en ze me nog vaak genoegt nodig zal hebben dat ik daar me zeker niet schuldig over moet voelen...... en ergenst weet je dat ook maar wil je het ook zeker duidelijk hebben dat je dr ondanks je tekortkomingen toch ook bent!!
Gisteren ben ik voor t eerst weer na de fysio geweest en vond ik weer dat ik genoegt vakantie had gehad..
Ik voelde me oook goed en heb dan ook wat extra oefeningen dr bij gedaan!
En daar pluk ik vandaag fijn de vruchten van, oooh spierpijn......
lekkere beloning voor t harde werk pff
Helaas moet ik er bij zeggen dat ik van vanmorgen weer keelpijn en snotterig ben maar ik weiger om er aan toe te geven...
Het stukje luchtloos is ook nog steeds niet weg en ben met momenten ook echt aan t piepen ...en echt iedereen in mn omgeving ligt geveld aan griep/buikgriep.....dus ja ook niet gek dat ik er tik van meekrijg.
Maar ik denk en hoop dat het beste medicijn er aan komt in de vorm van voorjaar!!!!!!!
Ha Jolanda, ik kan me voorstellend dat het dubbel voelt! Jij de zo je best doet om je lichaam goed te verzorgen en een ander die er zelf een einde aanmaakt. Ik heb het zelf ook van dichtbij meegemaakt. Wat een strijd is dat ook geweest. Zelf zeg ik dan ook altijd, je kunt beter iets lichamelijks mankeren, dan kun je tenminste wel van allerlei kleine dingen genieten!
BeantwoordenVerwijderenJe kunt genoeg doen voor je vriendin, door naar haar te luisteren!
Pas goed op je zelf !
Lieve groet, Els
Lieve Jootje,
BeantwoordenVerwijderenHad vorig jaar ook een gevalletje identiek aan die van jou. Moet zeggen dat ik eigenlijk best wel heel boos werd. Heb zelf 2 superlieve meisjes en vecht elke dag om alles met ze te kunnen doen. En dan besluit een kennis zonder aanwijsbare problemen er zelf uit te stappen. Maar moest me ook realiseren dat je geestelijk ook zwaar in de put kunt zitten >> maar het blijft dubbel.
Hoop dat je verder snel uit de dip komt en kunt genieten van alles om je heen en straks de lente.
Liefs Maarten
Hoi Jootje,
BeantwoordenVerwijderenHeb het zelf niet van dichtbij meegemaakt. Wel depressiviteit. En dat heeft me al enorm verbaasd, en boos gemaakt. Hoe kan iemand zo somber zijn, om wat -in mijn ogen- zo eenvoudig op te lossen is. Er is toch zo veel leuks in het leven, geniet.
En wat Cash ;-) zegt, je kan beter iets lichaamlijks hebben.
En ja de lente komt er echt aan. Tot die tijd op je zelf passen en proberen te genieten.
Dikke kus, Ad
Pff wat heftig zeg, logisch dat het je zo raakt. Het is me niet niks!! Je bent er voor je vriendin via de telefoon en natuurlijk begrijpt ze dat, denk goed aan je zelf en heel goed dat je aan je slaap hebt toegegeven, kan me voorstellen dat dat moeilijk is.
BeantwoordenVerwijderenEn ja, nog effe en dan is het lente, dus gewoon nog even een winterslaapje houden..
Liefs van Sandy