Over geloof en bijgeloof.....

Even off topic zomaar een blogje aan t onderwerp wijden....
Ik denk zelf dat geloof een heel persoonlijk iets is, en dat waar jijzelf in gelooft belangrijk genoegt is voor jezelf en dat voor een ander totaal niet hoeft te zijn...
We vooral niet moeten proberen elkander te overtuigen want je gelooft vanuit je eigen gevoel dus ...
Er al eeuwen oorlog over is en dat al die mensen die daardoor gestorven zijn dat vast niet echt gewild hadden......

Zo geloof ik zelf dat er meer is tussen hemel en aarde.......
Ben ik vaak al boos geweest om het waarom ik( en vele andere) al zoveel op mn pad gekregen heb....

Maar door mijn geloof , besef ik dat daarvast een reden voor was..
Ik praat het niet goed, wat recht is wordt niet krom en ben er zeker niet gelukkiger door maar het maakt wel dat het draagbaar word...en het maakt mij wie ik nu ben.

Ook ik ben naar Derek geweest en vind het een bijzondere man en nee ik heb niets met char....
Ook na de show met de lichten uit probeert hij met iedereen even een vriendelijk woord te hebben en dan is zn geld echt al binnen.....

Zo heb ik zelf nog een verhaal over toen ik klein meisje was en bij ons naar de Katholieke school ging..
Ik ben dus niet katholiek maar dan konden we alleen naar school zonder de drukke weg over te moeten dus praktisch gezien het makkelijkst.
Ik was ook elke week misdienaar, want dat vond ik leuk en mocht van de pastoor meedoen mits ik elke week trouw beloofde om later katholiek te worden, het is er helaas nog niet van gekomen haha andere prioriteiten geloof ik.
Deze pastoor was en is een bijzonder man, inmiddels al aardig op leeftijd, woonde bij ons aan school en maakte de prachtigste beelden uit boomstammen.
Op een middag waren wij uit school tussen het hout aan het spelen en pakte hij zomaar mn hand, ik was denk ik 8 jr, hij gaat over de lijntjes en zegt dan .........Oei oei mn kindje toch, mn arm kindje toch...
Kreeg  mn vriendinnetje 2 tellen daarvoor nog een mooi verhaal met glimlach....het mijne kwam echt niet verder dan deze woorden .
De lieve pastoor wreef nog eens over mn hand ,deed hem dicht en liet ons verder spelen.
Kijk hoe vaak heb ik hier al aan gedacht?
Zou hij echt al mn ellende daar al gelezen hebben, zou hij dan ook gezien hebben dat ik ondanks alles zo mn best doe om overal het beste van te maken.
Zou hij gezien hebben dat ik blij word van de zon op mn snoet, mn kleine grote Eva, en gewoon van het leven zelf.....
Zou hij daar geweten hebben dat ik mijn zusje en mn vader vroeg zou verliezen en of er voor mij op tijd nieuwe longen komen en dat ik daarna dankzij mn donor weer allemaal leuke dingen kan doen en of ik daar heel lang van kan genieten...
Ik weet het niet! Ik weet wat ik nu weet en kan daarom het oei oei oei zo lezen....
Ik weet ook dat Derek nooit van 1000 mensen in de zaal hun alles kan googlen, niemand zet er namelijk zn moedervlek van zn linkerbil op ........

Ik weet wel dat ik moeilijke tijden twijfel aan de dingen die ik doe rondom mn cf en  de omgang met Eva ik denk en voel dat lieske meekijkt en ik beslis zoals ik denk dat het goed is volgens haar.....en toen wij bij Derek zaten was ik bang dat ze zou doorkomen en dat ik onder mijn voeten kreeg omdat ik de dingen niet goed zou doen.........
Ondanks dat er voor mij niemand kwam vond ik toch een mooie show.....