Het was een geweldige dag,mooie dag ,mooi bruidspaar en een mooi huwelijksfeest!
Maar dat bedoel ik eigenlijk niet met zo n dag....
Ik merk namelijk dat ik/wij heel erg van datum naar datum leven, van doe ding naar verjaardagsding naar feestding...
En dan hoor ik je denken ja dat is toch normaal........maar is dat wel normaal?
Vooral het laatste half jaar heb ik dat wel erg...zo hadden we de feestdagen,carnaval.......pasen,controle rotterdam........vrijgezellenfeestje,Huwelijksfeest......en dan zeer binnenkort onze verjaardag,eva s verjaardag en dan weer naar rotterdam op controle.
En ergenst in deze tijdreis, krijg je een aankondiging van het huwelijk en dan kijk je naar elkaar en denk t zou toch leuk zijn als ik daar met nieuwe longen naar toe kon.....en dan loop de tijd weer door,dan krijg je de trouwkaart en dan denk je......het word krap om daar hersteld te zitten met nieuwe longen.
Dan komt de datum in zicht, maakt Stijn overuren met zn filmpjes want als wat opdoet dan is dat klaar!
Je kruipt de avond voordien in bed en denk strax bellen ze misschien en de avond zelf check je wel 20 x je telefoon of je in het grensgebied wel bereik hebt.
Aan het eind van de geweldige avond kruip je gesloopt in bed en denk je als ze bellen hoop ik dat Stijn zn telefoon op het feest hoort om dan de volgende morgen gewoon aan je keukentafel deze blog te schrijven...
En als mensen dan aan je vragen wat dat met je doet zo n wachtlijst dan zeg je de je zo normaal mogelijk je dagelijkse dingen doet want anders is het niet vol te houden...en zoals je leest hierboven zou dat dagelijks echt niet vol te houden zijn, dagelijks loop je alleen maar continu met 2 telefoons naar de wc, badkamer ,buiten enz.........dus dat valt mee he?
Een aantal weken geleden vertelde een mede blogster over de eerste verjaardag van hun jongste spruit en ik dacht OMG waar was ik in dit jaar? wat heb ik gedaan? Het is zomaar aan me voorbijgelopen.....
Net zoals ik gisteren besefte dat het nieuwe jaar ook al bijna voor de helft om is..........
Maar lieve Harm en Veroni ondanks dat ik er nog met mn oude luchtzakjes zat heb ik enorm genoten op jullie feest!!
hoi jootje,
BeantwoordenVerwijderenmooi geschreven,bljf wel goed aan je zelf denken.
en jouw longen komen er wel
en dan kun je weer de dingen doen die je graag wilt.
liefs anne
Lijkt me zeer stressvol om op de wachtlijst te staan Jootje, natuurlijk doe je zo normaal mogelijk maar het is alles behalve normaal..
BeantwoordenVerwijderenLiefs!!
Haha, jij en normaal doen! Oeps, sorry. :(
BeantwoordenVerwijderenValt echt niet mee dat wachten hé. Duim dat je volgende datum "long d-day" is. Totdat die tijd blijven genieten van Stijn, Pol, Lola, de zon en natuurlijk van jezelf!
Liefs Ad
haha zo normaal mogelijk....
VerwijderenHet wachten op iets van wat je niet wanneer het komen zal... Het lijkt me ronduit moeilijk en frustrerend. Toch wil ik even zeggen dat ik een hele grote bewondering heb voor je! Hoe je ermee omgaat en hoe mooi je alles verwoord op je blog! chapeau voor Jo ;)
BeantwoordenVerwijderenJootje, wat kun jij het toch uitstekend verwoorden hoe het is om op een wachtlijst te staan. Met de spanning, het verlangen, de angst, Ik vind het telkens weer bijzonder om je blogs te lezen. Ik hoop dat het nu snel gaat gebeuren, ik gun het jou zo!!! Dikke knuffel, Martina
BeantwoordenVerwijderenJo,
BeantwoordenVerwijderenMet de beste wil van de wereld kan ik me niet voorstellen hoe het is om zo 'in afwachting van' te leven. Als buitenstaander kan ik zeggen dat het hier zelfs bijna dagelijks onderwerp van gesprek is. Iedere ambulance/helikopter die ik zie of hoor denk ik 'Zou het voor Jolanda?' 'is dit een potentiele donor?'. In mensenmassa's / groepen (net als gisteravond...) denk ik; als iedereen hier nu eens donor zou zijn dan gaat het misschien wat sneller...
En als ik dan bedenk hoeveel ik er als buitenstaander al mee bezig ben, zelfs dan kan ik nog steeds niet indenken hoe dit voor jou en Stijn is.
Hopelijk duurt dit wachten niet meer lang en zijn jullie de eerste :)!
xxx Eline
Jo, het was een feest aan tafel! Veel stomme praat, maar ik heb niks lievers! Vond het super dat je erbij was en dat je zolang gebleven bent!
BeantwoordenVerwijderenHet is ook precies zoals Eline beschrijft, wij zijn et al zoveel mee bezig, dat ik me moeilijk kan inbeelden hoe het wachten jullie leven beheerst.. Ik hoop dat ik snel een ambulance voorbij hoor/zie vliegen en dat jij dan op pad bent naar Rotterdam voor nieuwe 'zakjes', ik hoop het zo!
Dikke kus,
Suzanne