Even een klein berichtje...
We hadden een kak week hier.
Het nieuws van claudia sloeg in als een bom..... heftig en confronterend zijn hier op zijn plaats.
Alle weken van hoop en hopen op meewind ipv tegenwind werden weggeveegd alsof t niets was....wat overblijft is verdriet, teleurstelling en onmacht..
Om dan na een hele week piekeren ook nog de keus van maken om gehoor te geven aan je cf lijf ipv aan je hart..... en me daar dan ook nog heel erg schuldig over voelen.
De groep waarmee we gestart zijn word alsmaar kleiner... vele hebben de finisch gehaald.. gelukkig...al hoop je telkens weer op het wonder voor iedereen.
Dikke dikke knuffel, doorvechten is het enige wat je kunt doen denk ik. Maar makkelijk is het zeker niet, we blijven alle mensen in ons hart meedragen en zo krijgen we een hoop bagage wat ons leven verrijkt maar ook zwaar maakt. XXX
BeantwoordenVerwijderenHet is wel erg zwaar voor jullie CF-ERS.
BeantwoordenVerwijderenIk denk aan jullie en hoop dat er gauylongen voor je zijn Jolanda en voor al die anderen.
Dikke knuf voor je.
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderen...sprakeloos...
Verwijderensterkte dappere dame!
Liefs