Generale repetitie# 3

3...dus...
 3 repetities... en alle drie heel verschillend... met 2 gelijke factoren , het telefoontje en hetuiteindelijk nee de longen zijn niet goed.

Gisteravond om  vijf voor half acht kreeg ik een telefoontje dat er een aanbod was maar ook een waarbij het niet zeker was dat het door kon gaan. Maar ze wilden mij binnen hebben in het ziekenhuis. Dus na de nodige telefoontjes... een douche en het wachten op de ambulance kon ik vertrekken. Stijn en de ouders zijn ongeveer gelijktijdig vertrokken. Bij vertrek ambulance werd het ineens toch een spoedgeval wat in hield dat ik weer met sirenes en fullspeed naar rotterdam werd gebracht het laatste stuk zelfs met politiebegeleiding..Om kwart voor negen was ik daar .. en werden er weer alle rtestjes, bloed etc afgenomen... ouders erbij en wachten op het volgende.Ik werd om 10.00 bij de ok verwacht en dat werd uiteindelijk half elf.... en daar moesten we wachten op het daadwerkelijk groen. Mn tabletjes tavegil begonnen behoorlijk in te zakken dus werd het een lastige hangzit.. met het uiteindelijk "nee het gaat niet door " om half twaalf. Het uitleggesprekje met mn eigen transplantatie art... en de vraag of ik wilde blijven slapen. We zijn naar huis gereden en we waren om 2.00 thuis waar ik in een coma-tavegil slaapje belandde en vanmorgen om 9.00 uit ontwaakte.
Drie verschillende ritten , 3 verschillende ervaringen en 3 verschillende redenen waarom het niet doorging.
Een uurtje geleden belde mijn longarts en heb ik een fijn gesprek gehad met haar.
Story of my life... en kom ik van huis uit.. wat niet vaak gebeurd en al 3 x weer terug naar  wat mij weer uniek maakt als cfer bij hun.
De stress van het telefoontje ebte tijdens de ambu rit een beetje weg.... onderweg had ik de prachtigste volle maan die helder verlicht was bij aankomst.. ik zag het als teken dat ze boven ook een kaarsje voor me aanstaken... en heel raar ineens zei ik tegen stijn... ik kreeg een rilling/gevoel ,volgens mij gaat het niet door en een kwartiertje later kwamen ze dat vertellen..
Zou je dat dan toch kunnen voelen??
Voor nu.. wondjes likken en voorzichtig weer doorgaan..