Goedemorgen...

Het is alweer een tijdje geleden... en dat had een reden... ik was heerlijk aan het leven en aan het genieten van dagdagelijkse dingen zoals rondjes met t hondje, aan t trainen bij de fysio... gestart met de badminton met oma op reutel en van alles met propjes aan het genieten.. van mn eigen was tot aan stoofperen en hachee koken.... heerlijk kneuterig.
Er stond een groot onderzoek op t programma... de donorweek kwam in zicht en er was een benefietavond gepland voor de NCFS... dus ging ik nog even wachten met dit blogje tot ik weer wat te vertellen had... nou inmiddels heb ik heel veel te vertellen..
Ik begin maar met het begin..

Het groot onderzoek hield voor mij twee dagen op en neer richting Rotterdam in... 2 dagen met uitgebreide longfunctie.. looptest fietstest.. perfusiescan 24 uurs urine.. etc... 2 drukke dagen maar goed te doen.. afgelopen week de uitslagen gehad en ze waren dik tevreden.. fietstest was90%.. en looptest 560 meter... de laatste test met zuurtstof stond op 300 meter dus helemaal fijn en goed.Wel gaan we nu switschen met de afstotingsmedicatie om de nierfunctie te sparen die weet toch teveel van de pieken door de prograftpiegel... dus even zoeken  nog.

En toen startte de donorweek... en daar wilde ik wat mee doen!
Dus nam ik contact op met het plaatselijk middelbaar onderwijs met de vraag of ze intresse hadden en onstond het idee om gastlessen te geven...Zo gezegd zo gedaan .. bij maatschappijleer de tweede klassen en wat was het bijzonder om te doen... om te zien hoe de leerlingen meegezogen worden in je verhaal.. je het gevoel bij een situatie kan leggen en het taststbaar dus dichter bij huis kan brengen... de indrukken op de gezichten vertelde dat ik binnen kwam... de positieve reacties van leraren en de priveberichtjes die volgde van ouders maakten het het allemaal waard.
|Lieve Elise kwam ook nog een middag naar school dus speelde wij voor cysters on tour en maakten we er een hele gezellige middag van.

In de eerste week had ik 6 klassen en de tweede week zouden er nog 4 volgen..

Maar eerst stond er op 16 oktober de benefietavond op het programma...
Mijn schoonbroer had dit idee al eerder geopperd maar toen liep ik nog met zuurstof en kwam de transplantatie... Maar nu hadden we concrete plannen..Niels is eigenaar van Restaurant de Kaaipoort in Aardenburg en stelde zijn zaak personeel en kookkunsten beschikbaar samen met nog de sponsor Aardenburgse Vlees centrale en vishandel Het Harinkje uit Breskens  die het vlees en vis sponsorde  en zanger Sjacko de Braal werd het een geweldige relaxte avond vol met vrienden en geliefden...Het menu bestond uit voor hoofd en nagerecht en kostte 30 Euro waarvan 15 euro voor de NCFS was... tevens waren er nog aapjes voor de verkoop en stonden er collectebussen.Inmiddels zitten we op een mooi bedrag van rond de 1700 euro.. helemaal geweldig

Heerlijke weken.. prachtige donorweek.. fantastische avond... alles lekker op de rit.
Nog een week gastlessen.. de maandag gedaan.. thuisgekomen  eten prachtige polderwandeling met pol.. ruim 4 km en toen kwam karma...
Pol schrikt doet een beweging .. ik wil niet op hem staan en bam... daar lig ik!
Eerst maar eens zitten .. check check .. lijf ribben borstbeen... pol ging heel lief naast me zitten.
Een man die eindje verder aan het werk was zag me vallen en kwam naar me toe... hij heeft even pol overgenomen van me en toen ik recht kwam voelde ik dat mn arm niet goed zat...oepsie.
Telefoontje naa mijn schoonmama gepleegd .. die was gelukkig thuis en toen rondje ziekenhuis.
Boven arm en rib gebroken... auw auw auw...
Maar je zal geen Jolanda heten om toch te kijken of je dat met paracetamol trekt... overleg met Rotterdam die wilde mij even zien maar ik had al afspraak de vrijdag daarop dus mocht ik die laten staan... en moest ik wel de pijnmedicatie verzwaren... en geloof me dat wilde ik inmiddels wel hoor..
Er kwam nog een 2 maal daags ocycondon10 mg bij en een blok van 4 x daags 1000 paracetamol..liefst hadden ze me nog meer gegeven maar ik vond dat zat..
de arm zag er inmiddels zo uit

ik wist niet dat het kon en bestond...
Inmiddels een weekje verder... iets minder pijn .. controle foto gemaakt en eerlijk is eerlijk..
was ik gezond zouden ze nu opereren.. maar door de transplantatie is dat dus anders... meer risico op infectie etc etc.. ik zit niet echt op operatie te wachten en die zou in Rotterdam uitgevoerd moeten worden door de medicatie er rond... dus nu hopen we de hij zo aan elkaar groeit en dus een operatie kunnen vermijden.Ben ik nu boos.. gefrustreerd? Nee totaal niet... het is niet handig pijnlijk en kan het niemand adviseren... met een lamme vlerk is zelf knutselen een no go... maar nieuwe plannen zijn gesmeed... 6 weken te overbruggen en 7 november ga ik ik lekker met een kraampje voor het goede doel op pad...