vrijdag 17 september 2010

Iedereen heeft wel eens een held nodig!

Gisteren was ik er daar duidelijk een van..
Ik ben natuurlijk zo gewend door mn opvoeding en door de dingen die op mijn pad gekomen zijn om alles zelf te moeten doen dat het gisteren nog niet eens in mij opgekomen was om hulp te vragen.
Gisteren moest ik van mijn vriend alle telefoon nr afgeven en heeft hij iedereen opgebeld en het in ieder geval voor elkaar gekregen om de scan terug te kunnen plaatsen naar komende dinsdag....Kijk en daarom was hij gisteren mijn held!(en natuurlijk vandaag ook nog een beetje)
Ik moet wel zeggen dat ik gisteren erg geschrokken ben van mn eigen emotionele reactie daarop! Waarschijnlijk als je er over gaat lopen denken is het natuurlijk ook niet gek dus deze inzinking komt gewoond bij de noemer screeningstress!
Verder was ik gisteren volledig uit het veld geslagen  en werd ik mij pijnlijk duidelijk hoeveel energie verdriet je kost....Dat was al even geleden nml
Vannacht heb ik slecht geslapen,ik heb liggen malen over alles ,en de vraag van Astrid over mijn zusje heeft mij toch wat onrustig doen slapen.
En ja Astrid, ik wil best eens over lieske vertellen maar ik heb liggen dromen over de anekdotes uit mn jeugd met haar,over hoe mooi en bijzonder ze was en hoe ik haar zo kon neer zetten zodat ik haar nietstekort doe.
Het was een van de heftigste periodes om op mijn 25e mijn zusje en mijn vader binnen een mnd na elkaar te verliezen en tegelijk er moeten zijn voor een meisje van nog geen kg. Het heeft mij zeker deels gevormd tot wat ik nu ben!
Het verhaal komt,miss in stukjes...
Verder wil ik jullie bedanken voor de lieve berichtjes van gisteren... Vandaag schijnt de zon

4 opmerkingen:

  1. Hoi Jolanda,

    Wat erg dat je mede door mijn vraag niet goed geslapen hebt. Dat was natuurlijk helemaal niet mijn bedoeling!!!!

    Omdat je ook een wat "oudere" cf-er bent, voel ik me verbonden met je, ik wil je niet verdrietig maken, maar ben geinteresseerd in je levensverhaal.

    Nogmaals, voel je niet verplicht door mijn vraag, alleen als je het 100% zelf wil.

    Fijn, dat je vriend je zo goed aanvoelde dat het allemaal even te veel was en dat hij het gewoon op het goede moment even van je overnam.

    Veel liefs,
    Astrid

    BeantwoordenVerwijderen
  2. oh Astrid daar moet jij je niet schuldig over voelen haha de dag zelf was ook al genoegt om over te piekeren! De gedachten aan mijn zus zijn mooi en natuurlijk was het ook verdrietig maar het heeft een plekje.
    Het was meer hoe ik het gebeuren en haar in een verhaal kan krijgen zonder het heel zwaar doen laten overkomen wat het uiteindelijk wel gewoon was..

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jouw vriend is zeker een held, heel fijn dat ie alles zo goed heeft kunnen regelen. En ik kan me zo voorstellen dat je stress hebt door het hele screening gebeuren, ik zou echt niet weten hoe ik daar mee om zou moeten gaan als het ooit zeg maar zo ver is voor mij! Gelukkig voel je je vandaag wat beter en schijnt de zon weer, letterlijk en figuurlijk (tenminste hier in Haarlem schijnt ie nu volop na een flinke bui vanochtend) Liefs Sandy

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Goedemiddag Jolanda, fijn dat het vandaag allemaal weer wat zonniger is, hier in Den Haag is het trouwens een grote zwarte donkere wolk.
    Heerlijk om een vriend te hebben die weet wanneer de emmer echt te vol is en dan tot aktie over gaat.

    Fijne dag vandaag, ---Els

    BeantwoordenVerwijderen